Het groene goud

Het is groen en er staan koeien op, dat was wel ongeveer mijn kennis van een weiland of grasveld. Maar tijdens de les veehouderij vandaag op de Warmonderhof, heb ik geleerd dat dit spul eigenlijk het groene goud is. Je bepaalt als ondernemer veel voor je bedrijfsvoering met een beslissing over hoe je weiland er bij staat. In de BD landbouw heb je de pure graze techniek. Dat betekent dat je het gras hoger laat groeien. Op de website Pure Graze staat een uitgebreide uitleg, maar in het kort komt het op het volgende neer.

Meer biodiversiteit

Hoger gras

Door hoger gras in je weiland te hebben bedek je de hele bodem met blad. Die bladen maken stikstofverbindingen door fotosynthese. Die stikstof komt in de bodem en dat is nodig voor gezondere grond. Door de hoogte gaat het onderop het gras rotten. Wormen houden hier enorm van. Het aantal wormen groeit en is actief. Deze beestjes zien er vies uit, maar ze zijn nuttig! Ze geven de bodem een betere structuur. De koeien die over dit hoge gras lopen maken het gras minder kapot omdat het meer water vasthoudt, de modder een beetje meeveert en ze zich vaker verplaatsen. Het land hoeft daarnaast ook nog eens minder bemest te worden.

Koe op de Warmonderhof, eet in dit geval gemaaid gras

Koeien eten dus dit gras wat eigenlijk niet alleen gras is, maar ook uit klaver en andere soorten bestaat. Hier zit veel energie in zit voor koeien. Koeien hebben daarom minder of geen krachtvoer nodig. De melk is ook gezonder: meer Co2 geeft meer omega3 vetzuren en meer omega6 vetzuren in de melk.

En daar krijg je mooie koetjes van.


Moederkoe met zogend kalfje from de dakboerin on Vimeo.

Waarom heeft niet iedereen zo'n lekker weiland dan? Omdat het bewerkelijker is. Het heet stripbegrazing. Om de drie uur moeten de koeien verplaatst worden naar een nieuwe strip/stuk weide. Dit is arbeidsintensiever dan als je koeien vier dagen lang op een gangbaar weiland laat lopen.

open dag Hooge Kamp

Afgelopen zondag was er een open dag op het BD tuinbouwbedrijf de Hooge Kamp. Het werd 's middags prachtig weer en het was daardoor extra feestelijk. De open dag was georganiseerd ter ere van het dertigjarige bestaan van de tuinderij. Buiten de heerlijke groenten die er te koop waren, waaronder gele bieten (ik wist niet van het bestaan) en een groen bloemkooltje (nooit eerder geproeft), heb ik ook weer interessante stof geleerd tijdens de rondleiding door Saco Bekius, mede-ondernemer van de Hooge Kamp en degeen die de economische kant van de zaak bekijkt.

De Hooge Kamp vanaf de weg en de 'kleine tuin' 

Zo verkopen ze in Beemsterbroekland groenten op de markt, maar maken ze ook groentepakketten, waarvan het aantal steeds stabiel blijft: 250 stuks. Wat ik een interessant detail vond, is dat ze een deel van de groenten zelf verbouwen en een ander deel inkopen om de diversiteit in groenten te waarborgen. Anders behouden ze hun klanten niet. Daarnaast maken ze ook het combipakket waarin ook fruit zit. En dat verbouwen ze ook niet.

Een houtwal, houdt wind, maar ook eventueel gif uit de gangbare landbouw tegen

Hoe je aan je klanten komt, is belangrijk als je een landbouwbedrijf zit, zeker als biologische teler. Ook is het belangrijk hoe je met je grond en teelt om gaat. Een mooi verhaal zijn de houtwallen. Het voordeel ervan is dat het vogels en insecten aantrekt en de weerselementen wat verzacht. Een nadeel voor sommige gewassen, zoals de wortel, is dat er te weinig wind is en de wortelvlieg* daar goed bij gedijd. Een BD bedrijf blijft experimenteren, dus plantte men de wortel dichterbij de weg waar wat meer openheid is en inderdaad: de last van de wortelvlieg was beperkt. Toch grappig dat je daar na zoveel jaar bedrijfsvoering achter komt. Omdat de wortel volgend jaar niet op dezelfde plek kan staan vanwege de vruchtwisseling (nodig om je grond goed te onderhouden), denk ik meteen in oplossingen. Hoe zou het zijn om mobiele houtwallen te ontwikkelen? Leuk voor een ontwerper lijkt me.

* De wortelvlieg legt eitjes waar maden in komen, de maden graven gangen in de wortel, waardoor de teelt in gevaar komt. 

Hieronder in beeld wat er nog meer te zien, te leren en te beleven viel. 

De woonwagen van medewerker Anton Franken. Zo leuk is de sfeer op de Hooge Kamp

Rijtjes aardappelen waarvan de planten zijn verbrand vanwege phytophtora

Bonen in de tuinbouw zijn zeldzaam geworden door de bonenplukmachine

De verrijdbare kas

1-jarige klaver (2-jarige klaver heeft meer gras) als groenbemester